goodbye tita adit...

... june 23, 2006... friday afternoon... my tito ato called saying that my tita adit was rushed to the hospital... he said, "anak, bmigay na lungs ni tita adit mo... d na mggwan ng praan." Agad-agad nmn akong tumawag sa parents ko at mga kapatid ko... since 4pm to 5pm lng ang visiting hours sa ICU, nagdesisyon kmeng knabukasan na lng ppunta... kinaumagahan, pagsakay nmen ng jeep ppntang EDSA tnawagan ako ulit ni tito ato... bilisan daw nmen dhel 2 oras na lng ang itatagal ni tita adit... silently, nadasal ako na sana maabutan pa nmen c tita adit pra mkapagpaalam kme sa kanya... after an hour, nagtext ako sa tito ko pra sbhng malapit na kme sa Dasma... nagreply sya sken at cnbing wla na c tita adit, twagan ko daw sya... pagkatawag ko sa kanya, umiiyak c tito ato ko... nagflatline na daw c tita, sbe ko cge bblisan n nmen... tnwagan ko nmn tito pops pra alamin ano na nangyari, pnarevive pa daw c tita adit pro ilang oras na lng daw bnbgay... pagdating nmen sa ICU, hndi kme makapasok kc tpos na visiting hours... hnintay nmen dumating ang iba nmeng tita pra makapagpaalam sa doctor... pagkalipas ng ilang minuto, pnayagan n kmeng kausapin c tita adit... isa-isa na kmeng nagpaalam sa kanya... nakakalungkot at very traumatic yng mkita mo mahal mo sa buhay na nakaratay dun, tpos machines na lng at gamot ang bumubuhay sa kanya... hnawakan ko braso ni tita adit, ang lamig na sobra... nagtatalo cla kng sa susunod na magka-arrest c tita adit, dpat pa b nilang iparevive o hayaan na nilang magpahinga c tita? kng ako ttnungin, mahirap maglet go pro kitang kita nmen na nahihirapan c tita adit sa sitwasyon nya... mga 8 ng gabi, pumirma na clang magkakapatid... sa susunod na atakihin c tita, let go na cla... nakakapagod maghintay kc wla tlgang room sa ICU, sa labas lng kme mula hapon hanggan gabi... kya naisipang pumunta sa canteen pra kumain... habang naghihintay, nagkwekwentuhan kme.. nag iiyakan, minsan nagtatawanan... pasado alas-9 na ng gbi kme naghiwa-hiwalay...

...kinabukasan, june 25... nagtext agad ako sa tito ko kng ano na lagay ni tita adit... ok pa c tita, mukhang hinhintay nya ang pagdating ng lola ko... lumipas ang buong maghapon, wala kmeng natanggap ng tawag at text sa tito ko kya nagpasya kmeng matulog... 11:30 PM, kumatok kapatid ko sa kwarto... sbe nya, "ate joi, patay na c tita adit!! sabay sa paglapag ng eroplano nina lola"... nalungkot ako, at tnwagan ko agad c tito ato... sayang, at hindi naabutan ni lola c tita adit... june 26, pumasok ako sa office... bad news agad ang ntanggap ko... umuwi ako agad at nagpalit ng damit pra pumunta sa manila memorial/funeraria paz sa sucat... konti lng ang tao, umidlip muna ako sa family room... nagising na lng ako sa ingay... at ayun, lumabas at nakipagkwentuhan... at nagkuhanan ng picture...

... june 27, syempre pumasok pa rin ako sa office khet late na kme umuwi... antok na antok ako pro ok lng... diretso uwi ako, bihis lng ulit at ayos ng gamit tpos punta na ulet punerarya... ito na ata pinakamakulit na burol na napuntahan ko... puro kwentuhan, tawanan at pikcher-pikcher kme... prang reunion ang nangyari... dumating ang isa kong lola, humahagulgol sya... niyakap sya ng mga kapatid nya... kmeng magpipinsan ay nkangiti sa eksenang yun... umiral ang kakulitan ko... sbe ko sa mga pinsan ko, "bket d tyo mkigulo bago nila silipin c tita?"... sbay-sbay kmeng tumayo at pinalibutan ang mga oldies... d kme makapagbless kya nmn sbe ko, "ok... group hug!!!"... at sumunod nmn ang mkukulit kong pinsan pti mga tita ko... hehehe... gulat n gulat ang mga oldies, umiiyak cla pro kme hagikgikan ng hagikgikan... at simula nun, kuhanan n ng pictures... tawanan na... kulitan... sigawan (tinatakot kc nina iboy at ryan ang mga kids sa family room)... umuwi kme ng 12 midnight...

...june 28, 2006, hindi ako nkapasok... kc hindi ako nagising sa tamang oras at sumasakit ulo ko... pag gising ko, diretso ligo na kme at bihis... libing nga pla ngyn ni tita... pagdating nmen sa punerarya, andmi ng tao... may nagvivideo pa at photographer... isa-isang tinawag mga kamag-anak pra sa picture taking... prang kasal ang dating! syempre d nwala ang kulitan nmeng lahat... nawala lang ang kakulitan nung nagsisimula na ang mass pra kay tita... puro hikbi at pag-iyak na mririnig mo... lalo na nung inihatid nmen sa chapel ang coffin ni tita pra sa cremation.... dito ko naramdaman ang sobrang lungkot... pti c reese, iyak ng iyak... humagulgol ang lahat ng ipinasok na sa crematory area c tita adit... mririnig mo ang sigawan ng mga lola at mga tita ko.. pti mga pinsan at pamangkin ko... ilang oras dn kmeng naghihintay, dhel sa inip nagpikcher-pikcher ulet kme at nagkulitan... ilang minuto p lng ang nakakalipas, niyaya ako ng pinsan ko na tgnan c tita... pumasok kme sa crematory area at bnuksan nila ng konti yng "oven"... kita ko c tita, buto na lng... nagbabaga pa nga yng ribs nya... lumabas na kme pagkatpos ng ilang minuto.. pagkatpos ng ilang oras, tnwag n kme kc tpos na... kta nmeng abo na c tita at pumuputok-putok pa... ilang minuto na lng at tpos na, i-ggrind pa daw kc yun e... makalipas ilang minuto, pagbukas ng bintana ng crematory area, sabay buhos ng malakas na ulan (pti sa chicago bumuhos dn ulan)... natuwa kme, yn kc ang gus2 ni tita adit... ang umulan pra daw malamig... after mkuha ang abo, dumiretso na kme sa max's pra magdinner...

... nakakalungkot ng sobra... sa taong ito, 3 na namamatay sa amin... late last year, namatay c dadang... january, namatay c tito ali... february, nawala sa amin c richard... at itong june, c tita adit nmn... nalungkot ako kc hndi ko man lng nksama ng matagal c tita adit nitong taon na ito... d kc natuloy yng pagbisita nmen sa kanya... nakakalungkot, napuntahan ko sya nung time na hindi ko na sya makausap... pro lamko nmn na masaya na sya ksama lolo ko at c richard... atleast ngyn, wla na syang mararamdamang pain... Tita adit, mamimiss ko yng champorado mo... Ü we love you tita adit....